Dunedin naar Milford Sounds.. en Queenstown

Oi,

Na vier dagen in Dunedin de camper weer ingedoken en besloten Invercargill te laten voor wat het was, Stewart island over te slaan en meteen richting de westkust te rijden. Aangezien december al zijn intrede heeft gemaakt en we ook nog het hele Noordereiland moeten bezoeken was het tijd een paar prioriteiten te stellen..

Via Dunedin de Highway genomen richting Gore en Lumsden. Zowel Eoin als ik wilde graag een vierdaagse hike doen, de zogenaamde Milford Track maar helaas was deze helemaal volgeboekt. Gelukkig kunnen we de plannen makkeljik bijstellen en dus reden we door naar Te Anau. Een klein plaatsje gelegen aan het tweede grootste meer van Nieuw Zeeland. Wederom erg mooi, midden in de bergen, sneeuw, velden met bloemen en groene heuvels.

Daar ergens aan de rand van een zijweggetje geslapen, s'ochtends wakker worden door het watergeruis van de rivier en zijn watervalletjes en de fluitende vogeltjes.. Te Anau ligt in het Fiordland National Park, dit Park is een van de natste plaatsen ter wereld met meer dan 8000 mm regenval per jaar. En dat hebben we geweten. Het leek wel herfst, koud, regen, harde wind.. Ook wel weer fijn, zo zat ook ik in december bij een haardvuur in een cafe.. Het plaatsje zelf bood niet veel te doen en dus konden we flik nadenken over onze plannen. Gelukkig klaarde het smiddags wat op en terwijl we over straat liepen richting supermarkt liepen we ineens Frances, een meisje die we allebei in Australie hadden leren kennen, tegen het lijf. Wat is de wereld toch klein.

Besloten nog een nacht in Te Anau te blijven en dus gezellig met Fran gezeten. De voglende dag de eerste dagtocht van de Kepler Track gelopen wat ons bracht door bemosde valleien,. langs moerassen en meren en langs de rivier waar veel scenes voor de Lord of the Rings zijn opgenomen. Na vijf uur lopen en zo'n 13 kilometer te hebben afgelegd hadden we het wel even gehad en was het tijd om door te rijden naar Milford Sounds. Het is net geen plaatsje, maar het centrale punt van het Fiordland National Park en het punt waar je de Tasman zee op kan.

De weg naar Milford Sounds was wodnerbaarlijk fantastisch. Langs de Mirror Lakes, waarvan het water zo stil is dat je de bergen erin weerspeigelt ziet. We reden echt middenin de bergen, door valleien vol mist, oude gletsjers en door de beroemde Homertunnel. Werkelijk gewoon een gat in een berg al druipend met water en zonder verlichting. Langs hoge kletterende watervallen vol blauw water en uitkijkpunten waar je U tegen zegt. In Milford twee Engelse jongens ontmoet en met hen savonds gegeten en de Glowworm wandeling gemaakt. Allemaal blauwe lichtgevende wormen aan de randen van bomen en rotsen, erg bijzonder.

De volgende dag de milford Sounds Cruise gemaakt door de fiorden, op naar de Tasman Zee. Je weet werkelijk niet wat je ziet. Het tweede hoogste zeekliff ter wereld, 1500 m, zie je hier. Mirtre Peak, half in de wolken gehuld maakte het erg bijzonder. Ondertussen langs bergpartijen midden in de zee, pinguins op de rotsen, zeehonden om ons heen en erg veel regen en kou. het slechte weer maakte het natuurgeweld echter alleen maar mooier en meer bijzonder omdat er zo ontzettend veel watervallen ontstonden. Na twee uur op het water en totaal verkleumd te zijn meteen de auto ingesprongen omdat we naar Queenstown wilde rijden wat zo'n 4,5 uur zou zijn.

MIlford ligt aan het einde van de snelweg en dus moesten we die ene geweldige weg weer helemaal aftrijden terug naar Te Anau en Lumsden. Rond acht uur kwamen we aan in Queenstown en spraken we af met onze nieuwe Engelse vrienden voor een partijtje pool in het cafe.

Vandaag was het gelukkig weer heerlijk weer met zo'n 26 graden. Zo vreemd dat er binnen een land zoveel klimaten naast elkaar bestaan. Vandaag was een fijne vakantiedag; liggen in het park, slenteren door de straatjes en over de markt.. ook wel fijn na dat gereis..

Eoin doet morgen de hoogste bungyjump, ik ga maar weer eens lekker naar het park..

fijn weekend!

roadtrip Tekapo naar Dunedin

hey!

Na een aantal rijuren en totale gewenning aan de andere kant van de weg kwamen Eoin en ik aan in Lake Tekapo. De foto's laten al wat zien maar als je daar bent is het toch echt een tikkie anders. Wat een overweldigend en fasntastisch mooi landschap. Dat water, abnormaal en onrealistisch zo blauw. We besloten fijn bij een camping te gaan staan zodat we warm konden koken en een douche konden nemen. Deze camping keek uit over het meer en gaf ons een kijkje in de vele belachelijk mooie zonsondergangen hier.

Fijn bij het meer zitten met een kop koffie en de gele campingstoelen en je verbazen over de stralende zon, het blauwe water en daar ergens in de verte de bergen met de sneeuwtoppen. Twee dagen in Tekapo gezeten en wandelingen gemaakt, de bus in het zand gereden en vele japanners gespot. Vervolgens de reis verder gemaakt via Twizel en Cromwell. Beide beetje suffe stadjes maar aangezien de afstanden best groot waren besloten we in Cromwell te blijven en daar een goede spot te vinde n voor de nacht. Wakker worden door vogelgeluiden aan de rand van een meer is niet slecht..

Heel prettig ook dat ik niet in een Greyhound bus zit en eruit moet wanneer de bus stopt, het is zo leuk om gewoon een ewggetje in te rijden en daar weer iets te ontdekken. Zo kwamen we uit op de top van Mount Hutt en in het Peel forest waar we de wandeling naar een waterval maakte. Lekker in het gras liggen met een boek en een ei bakken in de openlucht. Kamperen ten top

Na Cromwell via Clyde, het meest schattige dorpje van Nieuw Zeeland, Alexandra, Rainfurly en wat andere kleine plaatsjes uiteindelijk afgelopen donderdag aangekomen in Dunedin. Een van de vier grotere steden in NZ. De eerste avond was het al laat en dus maar weer naar een camping en bonvedien schijnen er hier veel randjongeren te zijn die ramen in slaan van met name campers. Vrijdag door de stad gewandeld wat een erg europees en met name Engels karakter heeft. Dunedin wordt dan ook wel vergeleken met Edinburgh. Veel mooie victoriaanse gebouwen dus. Naar de Gallery geweest en relaxed een beetje gedrenteld.

S'avonds had ik afgesproken met Patrick, een jongen die ik ooit had benaderd voor Couchsurfing (het slapen op iemand anders bank..) en inmiddels al veel mee had uitgewisseld. Het was dus ook heel leuk hem te ontmoeten. Zaterdag naar de steilxste straat ter wereld gegaan, in Dunedin, en daar natuurlijk allerlei gezichtbedrog-foto's gemaakt. Zoals het de echte toerist betaamt. De botanic gardens aangedaan en lekker gelunched in een leuk retrocaffeetje.

Zondag had ik weer met Patrick afgesproken en zijn we naar twee flms geweest, koffie gedronken en uit eten geweest. Erg leuk. Fijn ook om even iemand anders te ontmoeten dan alleen met Eoin te zijn. Dit niks ten nadele van hem natuurlijk, maar je zit wel 24 uur per dag op elkaars schoot in die enorme camper. Voor Eoin ook des te beter want door alleen te zijn en na te denken had hij eindelijk de moed, na 28 jaar, om zijn familie een mail te sturen en te zeggen dat hij gay is. Een heugelijke dag vandaag dus.

Eoin kreeg meteen twee reacties van zijn zussen die natuurlijk van hem houden zoals hij is, bla bla.. Maar hij is erg blij en opgelucht en dus drinken we wijn bij het diner vanavond. Vandaag verder naar Taitoura Head gereden in de Otago Peninsula en daar de mega-grote Royal Albatrossen mogen zien vliegen. Jemig wat een beesten! Daarna naar Pilots Beach waar we totaal onverwacht ineens oog in oog stonden met een paar enorme briezende zeeleeuwen!

Het was vandaag belachelijk koud, heel veel mist en regen. Zoals bij jullie dus. denk ik. En dat is niet zoals het hoort. Vandaag de laatste dag in Dunedin, morgen rijden we naar Invercargill, in het verre, verre zuiden. Het meest zuidelijke punt tot Antatctica... exciting!

xxx

NIeuw Zeeland..

hee!

Een eerste en kortbericht uit Nieuw Zeeland.. Vorige week aangekomen in Christchurch alwaar ik detweede dag een bezoek bracht aan de tandarts wegens een infectie aan mijnaan-het-doorkomen-zijnde-verstandkies. Lekkerbegin. Pijn was niet te zuinigen de kies kon niet getrokken worden wegens in de weg zittende zenuwen maar gelukkig was daar het magische recept; antibiotica.

Donderdagde camper opgehaald en inmiddels vier dagenverder het wonderschone landschap doorgereden richting het zuiden. Akorua bezocht, een cruise gemaakt, dolfijnen, pinguins en zeehonden gezien.. belachelijk mooi is het hier.. Ik ben net aangekomen in Geraldine, na een steile weg te hebben bereden naar Mount Hutt.. Wow..

Kortom Nieuw Zeeland is het best.. diggin' it!

xx

feeling at home in Canberra

Na het bliksembezoek aan Sydney was het tijd om naar Australisch meest ondergeschoven kind te gaan; de hoofdstad Canberra. De in het binnenland gelegen, gecultiveerde stad die altijd moet vechten om serieus te worden genomen tussen zijn grote broers Sydney en Melbourne. Ik was in de buurt dus hee, ik nam een kijkje..

tijdens mijn tour naar Uluru in Alice Springs ontmoette ik een meisje uit Tasmanie die in Canberra woonde, zij had mij uitgenodigd te komen logeren als ik in de buurt was. Dinsdagavond werd ik dan ook door Petrina en twee vriendinnen opgehaald bijhet busstation. We aten de lekkerste Laksa in het beste Noodlerestaurant van Canberra, dronken een drankje in een fancybar en gingen op huis aan. Een echt huis, jottem.

Woensdag moesten Petrina en huisgenoten natuurlijk gewoon werken en dus zag ik mijn kans schoon eens lekker gebruik te maken van het hebben van een huis. Dus nam ik een uitgebreid bad, maakte ik een lekker ontbijt, ging dvd's kijken op de bank met kopjes thee en de kat en las een boek. S'middags voelde ik mij toch een beetje schuldig dat ik nog niks had gedaan en dus liep ik naar Capital Hill met daar het Parliament House. Ik nam een kijkje in het Parliament House, maakte de toeristische foto's en dacht dat op huis aan gaan de beste optie zou zijn. En ja, dat was het; dus zat ik weer op de bank, luisterde wat naar muziek en kookte met Petrina (en ja, ze hebben in een huis gewoon zout uit een vaatje in plaats van zakjes van de MCdonalds..!)

S'avonds met Petrina en een vriend naar een optreden in eenerg leuk cafeetje vol omabanken, schilderijtjes, lampjes en lekkere koffie. Thuis aangekomen nog een aantal wijntjes gedronken met de door liefdesverdriet gekwelde huisgenoot Matt... tjsa, het is net als thuis.

Donderdag lekker uitgeslapen en samen met Matt, die zich had ziekgemeld, een dvdtje gekeken en liters thee gedronken. S'middags een wandeling door het park gemaakt en langs de rivier die zwart zag van de zwanen. Bij de National Gallery van Australie aangekomen en daar via de beeldentuin een kijkje genomen. Veel internationale kunst en dus ook Mondriaan, De Kooning, Rietveld, Rubens enzovoort.. Op de terugweg even van de zon genoten in het park, want kouder is het wel hier in Canberra. Voor het eerst sinds weken heb ik mijnlange broek aan en s'avonds zelfs een trui..ja ja!

Die avond voor Matt en Petrina een Nederlandse maaltijd gekookt; andijviestampot..Helaas was ernergensandijvie te vinden en was Petrina vegetarisch dus werd een zeer vrije interpretatie van het recept;deze keer met spinazie, vegetarische worstjes en kaas, maar lekker dat ze het vonden.. en natuurlijk dat kuiltje jus! S'avondseen dvd'tje gehuurd en met appeltaart endekens op de bank gehangen, wat wil je nog meer!

Aangezien ik nog bijna niks van de stad had gezien was het tijd om dat vandaag te doen. Via een van de bruggen die de Capital Triangle vormen naar de stad gelopen alweer ik een sfeerloos centrum vond. Vrijwel iedereen in Canberra werkt bij de regering en je merkt dat aan alles. Het is een zakelijke, formele stad. Er zijn geen mooie, oude gebouwen en veel, heel veel winkelcentra. Aan het eind van de middag kwam Petrina richting stad om mij op te halen en reden we naar het Old Parliament House waar wenaar het cafe gingen.. Later die avond metPetrina en eenpaar vriendennaar de Transit Bar gegaanomrond een uur of drie naar huis te gaan met een zoem in je oren van de DJ's muziek..

Zaterdag uitgebreid ontbeten met eieren, versgeperste jus, toast en de krant.. Petrina had die avond eengemaskerdbal van haar werk en dus moestenwe naar de stad om jurken te passen, panty'sen juwelen te kopen en koffie te drinken. S'middags getuttebelt met make-up en de jurken, krullen gezet en Gin gedronken. Ik bracht Petrina naar het feestgedruis en dus was het ook tijd om afscheid te nemen want die avond zou ik de bus instappen naar Melbourne. Terug thuis samen met Matt boodschappen gedaan en lekker gekookt. Nog maar eens voor de laatste keer gebruik gemaakt van het hebben van een huis.

Om vijf voor twaald die avond was het dan tijd om in de greyhoundte stappen. Voor de laatste keer, mijn Greyhound traject zit erop. Melbourne is mijn laatste stop in Australie voordat ik naar Nieuw Zeeland vlieg. Een rit van acht uur..

xxx

Den Helder op tv, 7 november 22.50

hallo!

Aanstaande vrijdag om 22.50-23.35 wordt de film 'Den Helder' uitgezonden op Ned.2.

Den Helder is een 45 minuten durende televisiefilm waarvoor ik de Art Direction heb gedaan. De film won onlangs een Gouden Kalf voor Beste televisiedrama tijdens het Nederlands filmfestival in Utrecht.

Ga dus allemaal kijken!

(vertel niet teveel want ik heb nog niks gezien..)

xxx

DEN HELDER

Een dag uit het leven van de broers Maarten en Emiel. Voor Maarten is het zijn laatste dag in de stad. Hij vertrekt de volgende ochtend voor langere tijd op missie met de marine. Voor Emiel is het zijn eerste dag. Hij komt net vrij uit de gevangenis. De broers komen op die ene dag samen op de plek waar ze opgroeiden: Den Helder. Emiel en Maarten proberen beiden hun oude leven van zich af te schudden, maar kunnen dat niet voordat ze in het reine zijn gekomen met een geheim dat ze elk met zich meedragen.

Met Robert de Hoog, Ward Weemhoff, Teun Kuilboer, Markoesa Hamer e.a

Sydney

hai,

Nadrie dagen in het PittoreskeNewcastle en na een slechte nacht slaap (feestende mensen, kotsende mensen.. jaiks!) om tien uurde bus ingestapt naar Sydney.Ik had een ander hostel dan Nathan geboekt en dus waren dit de laatste uren. Hij vroeg nogdrie keer tot wanneer ik in Melbourne was en in Nieuw Zeeland, shit..

Een beetje slaperigkeek ik uit het raam toen ik ineens vanuit mijn ooghoek het Operahouse zag.. HET Operahouse.. Wow.. En we reden over Harbour Bridge..! Mooie binnenkomst en vreemd ook. Hetzelfde gevoel alstoen ik in New York aankwam; zoveel bekende beelden en ineens sta je daar live, een vreemd gevoel.. Overweldigend wel. Ik nam de underground naar Kings Cross waar mijn hostel was, checkte in en nam de underground weer terug om Larysa weer te ontmoeten. We spraken af op Circular Quay,aan de haven en dus bij het Operahouse.

Wat een mooi gebouw! maar.. het was helemaal niet wit.. een beetje creme.. Mmh.. Datnam ik op de koop toe.. Met Larysa naar het Museum of Contemporary Art waar mooie exposities warenvan aanstormende kunstenaars uit Australie.Daar raakte ik op bizarre wijze mijn lens kwijt wat natuurlijk mega irritant was..Het was Larysa's laatste dag en zij wilde graag naarde Botanic Gardens, en daar gingen we. Lopendlangs de bekende haven uitkijkend over de brug kwamen we aan in de tuinen vol kakketoes, palmbomen, vetplanten, jonge eendjes (ja, hier is het lente..) en reuzen magnolia's. Daarna fijn door de straten gelopen, mooie gebouwen gespot, koffie gedronken, winkels bekeken en veel foto's gemaakt.

S'avonds in mijn hostel kennisgemaakt met mijn twee kamergenoten uit Liverpool en met die ene heel erg dronken en irritante Ier. Wat een nerd, hij boekte geen kamer maar zat de hele dag bier te drinken in het hostel en was al drie dagen strontlazerus, niet ok.. Maar goed, ik sliep in een kamer met normale jongens en maakte met hen nog even een rondje in Kings Cross. Een leuke maar vage buurt. Veel mensen, beetje shabby, s'avonds wemelde het van de dronken toeristen, veel nachtlubs, zwervers, prostituees en andere weirdo's. Niet saai in elk geval en geen reden om bang te zijn, dus.

Maandag om tien uur met Larysa afgeproken om nog even wat te drinken voordat ze naar het vliegveld zou gaan richting Singapore. We zagen elkaar nog even op Central, en dronken, ja ja, weer eens koffie. We zeiden gedag en ik maakte mijn wandeling door George St. Een mooie en erg lange straat, veel mooie gebouwen, pleinen, drukke straten,monorailsen de bomen met paarse bloesems. Een grote stad Sydney, een fijne stad ook. Ik zou hier makkelijk kunnen wonen en meedeinen met de stroom mensen bij de stoplichten. Erg veel leuke winkels en dus kocht ik voor het eerst in twee maanden nieuwe kleren, en jemig, wat goedkoop. De dollar is voor mij erg gunstig en dus betaalde ik voor een jurkje, hoodie en tshirtje maar 18 euro... eerst natuurlijk weer zes keer nagedacht want je moet alle wel de hele tijd meesjouwen. Maar goed, de hoodie zit lekker en het T-shirt ook..

Het was erg mooi weer en dus besloot ik naar noord Sydney te lopen via de Harbour Bridge, dit zou mooie uitzichten en kiekjes opleveren en dat deed het. Die brug is zo immens groot en het Operahouse zo mooi. Het vernaderd constant van vorm naarmate je verder over de burg loopt en is mede daardoor nogal indrukwekkend. Aangekomen aan de andere kant van de brug liep ik naar Luna Park, een fairground uit 1930 waar de originele attracties nog staan. Superleuke poort en mooie authentieke beschilderingen en attracties. Uitkijkend over de haven van deze kant in de zon vond ik naast me ineens een portemonnee. oh nee.. Door een beetje sneupwerk kwam ik erachter waar de eigenaar op school zat en dus bracht ik daar de portemonnee bij een of andere conrector. Hirdoor liep ik ineens weer in een bijzonder leuk buurtje in Sydney vol kleine schattige huisjes.

Teruggelopen via de Harbour Bridge en de buurt The Rocks, de eerste en Europese buurt. Geroge St. weer helemaal uigelopen en meestal verwonderd met mijn hoofd richitng de lucht, naar al de hoge gebouwen, die monorail boven je hoofd. Ik ging even wat boodschappen doen en kwam daar een Fins meisje van mijn Alice Springs tour tegen, toevallig.. Een beetje rondgedoold, ansichtkaarten gekocht en geschreven en de trein genomen naar Kings Cross waar ik even iets ging eten en een beetje rond liep tussen de rare vogels. Flink gebruikt gemaakt van het gratis internet hier en dus geskypet met Joris en Rob en Sam, autohuur geresearched en een beetje gemailed..

Nu heb ik net uitgecheckt en misbruik ik het gratis internet nog even voordat ik de stad inga waar vanmiddag mijn bus vertrekt naar Canberra. Daar word ik opgehaald door Petrina, een meisje dat daar woont en ik heb ontmoet in Alice Springs, ik slaap bij haar..

oef.. ik pak mijn backpack maar weer en loop naar de trein... Tot in Canberra!

xxx

Port Maquarie & Newcastle

hai!

Na twee dagen in Coffs Harbour vertrok mijn bus naar Port Maquarie, een klein stadje aan de oostkust. Ik zei mijn nieuwe vrienden uit Zweden en Australie gedag en stapte om drie uur op de bus. Rond zes uur stond de shuttle naar het hostel alweer klaar. Samen met Nathan, een Engelse jongen die ooit in Noosa al had ontmoet, ook in Coffs Harbour was en nu ook naar Port Maquarie ging een erg goedkope Fish&Chips gegeten en de eerste wandeling door het stadje gemaakt. Zag er ok uit.

Het hostel was heel leuk, net een huiskamer van Oma en dus uitermate geschikt om s'avonds een boek te lezen en even helemaal niks te doen. Omdat ik de volgende ochtend met Nathan de 12 km lange wandeling van Town Beach naar de vuurtoren zou gaan maken ging maar eens vroeg naar bed..

S'ochtends een energierijk ontbijt gegeten om vervolgens op pad te gaan. Je raakt zo snel gewend aan dat vele lopen en dat zelfs met je slippers aan. We liepen langs erg mooie baaien en uitzichten over valleien. Stukken regenwoud wat me erg deed denken aan Cape Tribulation, mooi dus. Erg veel lizards onderweg en op de goede punten weer een aantal walvissen gepot waarvan er een weer meerdere malen uit het water sprong. Na een wandeling van ongeveer vier uur, door dat vele fotograferen van dat natuurschoon, de kookaburra's, walvissen en oceanen kwamen we aan bij de vuurtoren. Deze was veel kleiner dan ik had verwacht maar alsnog leuk om te zien. Daar op de lookout weer meerdere walvissen gezien en daarna teruggelopen naar Pacific Dr. Want ja, we moesten terug met de bus aangezien we om drie uur bij het Koala Hospital wilden zijn.

Ach, die arme koala's.. Sommige waren uit de boom gevallen, anderen aangevallen door een hond en weer anderen aangereden door een auto. Of gewond geraakt in een bosbrand. Aangezien Koala's zoals we allemaal weten Eucalyptus eten en daar vrijwel geen voedingstoffen inzitten en zoveel giftige stoffen bevatten dat de lever overuren moet maken zijn de dieren altijd moe en slapen ze zo'n 80% van hun leven. Ze lopen dus niet snel en zijn een gemakkelijke prooi.. Arme hen. Er zaten een paar zielige gevallen, vijf in de intensive care en er was net een baby geboren.. Ik was bijna in staat een koala te adopteren maar had mijn creditcard niet bij me.. het klan via internet trouwens, een Nederlandse heeft een site opgezet www.koalaziekenhuis.nl mocht iemand een koala voor kerst willen!

Hier kwamen we een Schot en een Nederlander tegen die een bijzonder duo vormden; een stereotype schot met dito accent en een Nederlander die hem absoluut niet kon verstaan. Met hen het stadje ingelopen en s'avonds afsgeproken om de Trivia quiz te spelen in een hotel.

In het hostel een man uit Nieuw Zeeland ontmoet die Nederlandse ouders had die uit Groningen kwamen en een oom die in Sneek woonde. Raar, hij kon zelfs een beetje fries praten. ook wel weer grappig. Het viel mij hier op dat er erg veel oudere mensen in hostels verblijven, leuk dat men dat doet en je weer andere mensen ontmoet. De volgende dag een beetje het stadje in gelopen, drie kerken bezocht met erg praatgrage Australische omaatjes en de door mij zo geliefde Lo Go bargain shops. Where everyone gets a Bargain.. Yes!

Later die dag de bus gepakt naar Port Maquarie waar we (ja, Nathan ging ook en ik wist niet hoe blij ik daarmee was..) om tien uur aankwamen. Het stadje zag er verbazend mooi uit, veel erg mooie monumentale gebouwen, grote parken en een mooie rivier. Het hostel was onwijs mooi, het was een voormalige mannenclub en dus veel houten vloeren, houten tafels, chesterfields enlambricering. Er slaap nog maar een iemand anders in mijn kamer dus dat was relaxed, eindelijk een beetje ruimte.

De volgende dagweer wandeldag en weer met Nathan (die geen mening leek te hebben, constant vroeg wat ik wilde doen, zijn mening steeds bijstelde als ik iets anders vond en aan mij vastgeplakt leek). Deze keer naar Nobby;s head, een voormalig eilandje waar nu een pier naartoe loopt. Ineens was het ontzettend warm, zo'n 36 graden, stond er een hele warme, harde wind en werden we daardoor gescrubd tijdens de wandeling. Scheelt weer. HIerna richting stad gelopen wat een hele fijne sfeer had, leuke mensen en cafeetjes.

Die dag verder naar de Gallery of Modern Art met hele mooie kunst. Newcastle is het stadje in Australie met de meeste kunstenaars en dus waren er veel gallerien en musea. Verdergewoon een beetje rondgewandeld, beetje koffie drinken, beetje winkel in, winkel uit, dat soort dingen. S'avonds een biertje gedronken in The Brewery..

Zaterdag had ik afgesproken met Tom, de jongen die ik in Coffs Harbour had ontmoet. Hij komt uit Adelaide maar woont al vijf jaar in Newcastle waar hij medicijnen studeert. Ja, Nathan was er ook. Met zijn drieen door de straten, over heuvels, langs cathedralen, door parken, langs ruines gelopen. Koffie gedronken in een erg leuk koffietentje en aan het eind van de lange wandeling (Tom stond verbaast over al de nieuwe dingen die hij ontdekte) een drankje gedronken in de oude Town Hall. Daar wel vijf bruiloften bewonderd..

Dat waren alweer die dagen aan de oostkust.. De volgende dag, zondag vertrok mijn bus (en ja.. die van Nathan..) naar Sydney.. spannend.. de stad van het Operahouse en de Harbour Bridge..! ik ben nu twee dagen in Sydney, ga morgen naar Canberra.. Sydney krijgt zijn eigen verhaal, want deze stad verdient dat..!!

xxx

Van Byron Bay naar Coffs Harbour..

Helahola,

Na bijgekomen te zijn van de nacht in het Casino en het stadsleven vertrok ik afgelopen donderdag naar het alternatieve plaatsje Byron Bay. Dit stadje met slechts zo'n 9000 inwoners staat bekend om zijn alternatieve karakter, alternatieve geneeswijzen, laidback cultuur en zijn inwoners. Ooit, ergens in de jaren zeventig na een muziekfestival zijn veel bezoekers blijven hangen en hebben Byron Bay gemaakt tot wat het nu is..

Eerlijk is eerlijk, een erg leuk stadje. Inderdaad erg laidback, veel regenbooggekleurde winkeltjes, veel indiaas-georienteerde winkeltjes en aardige relaxte mensen. Daarnaast surfers, heel veel surfers. En, de echte. De stereotype toffe surfdudes. Hier waren ze dus al die tijd, ik maar zoeken.. De een na de ander raast over de enorme golven en gods, het lijkt dan zo makkelijk.

Donderdagavond kwam ik redelijk laat aan en omdat er weer een uur tijdsverschil was (nu 10 uur tov Nederland) was ik pas om tien uur in mijn hostel en redelijk gaar van weer vier uur in de bus. Lekker een boek gelezen en in bed gaan liggen. Met Joris gebeld en gaan slapen om de volgende dag weer met Eoin af te spreken die hier al weer een dag of vijf was. We maakten er een fijne relaxte dag van en dronken dus koffie, slenterden wat door de straten, liepen een paar winkeltjes in, keken naar de surfers op het strand en lagen te relaxen in de zon. S'avonds een pizza op het strand gegeten (koud was het hier!!) en een biertje gedronkenin Byron Northern Hotel waar een leuk bandje speelde..

De volgende dag samen met Eoin naar de Lighthouse gelopen wat wederom een pittige en erg steile wandeling was maar waarna we fiks werden beloond met de meest waanzinnige uitzichten over de enorm blauwe zee. Deze keer vol met surfers, dolfijnen en!! Walvissen.. Heel veel waslvissen. Je kon ze goed zien, je zag ze onder water zwemmen, af en toe lucht uitblazen en soms kwamen ze een beetje omhoog.. Gigantisch waren ze, zelfs van honderden meters afstand.. Die avond vertrok Eoin naar Sydney om vervolgens naar Adelaide te vliegen en dus reis ik het laatste deel van de oostkust alleen. Wat ook wel weer even fijn is want je ontmoet meteen weer een heleboel nieuwe mensen en je geeft minder geld uit..

De volgende dag, zondag pakte ik de greyhound om een uur op weg naar Coffs Harbour. Een klein plaatsje vier twee uur rijden onder Byron Bay. Er scheen niet veel te doen te zijn maar ach, dat is ook wel eens fijn. Daar aangekomen sliep ik in het schoonste en nieuwste hostel tot nu toe, heel relaxed. Ik maakte kennis met Rachel en Maria, uit Bitmingham en Zweden, Tom uit Australieen had een leuke avon met hen. De volgende dag naar de stad gelopen wat ver was en naar de Clog Barn. Ja ja.. De Clog Barn. Holland Down Under. Een mini Madurodam, Oma's cafe, klompen en stroopwafels.. erg grappig. Daarna naar Muttonbird Island gelopen waar de stormvogels komen om te broeden. Je kan er makkelijk heen lopen en op de hoogste punten zag ik weer enkele walvissen en vele vele stormvogels.

Vanmorgen de Whale Watch toer gedaan, wat zo cool was. Eerste uur gebeurde er niets en waren we allemaal min of meer teleurgesteld. In het tweede uur en meer naar het Noorden gevaren te zijn kwamen er ineens vier walvissen boven, met kalveren en al. Staarten, vinnen, grote luchtbellen en splashen. Hierna, al kijkend naar de oceaan was daar ineens hetgeen waarvoor we gekomen waren. Een walvis met zijn hele lijf in een grote spring zo hop uit de oceaan! gigantisch werkelijk...!!

En nu.. nu zit ik in Port Macquarie.. in een leuk, gezellig hostel. Ik heb net de befaamde fish&chips gegeten en ga nu even een boek lezen..

Doei!!

xxx