Dilemma's in Melbourne
Hallo!
Nou, inmiddels alweer een week later en weer veel veranderd. De economische crisis heeft hier dusdanig zijn weerslag dat het vinden van een baantje veel lastiger blijkt dan gedacht. Overal lees je dat het zo ontzettend makkelijk is om werk te vinden in Australie maar dat valt dus even vies tegen. Inmiddels heb ik vele cv's de deur uitgedaan maar geen enkele reactie ontvangen, veelal hoor je dat men toch op zoek is naar vaste medewerkers of duurt de hele aannameprcedure al zo lang.. Ik kan daar niet op wachten..
het hele collectern voor de epilepsiefoundation draaide op niks uit, na twee dagen had ik bij lange na niet het target gehaald en zou ik na een week werken nog geen 70 euro overhouden.. mh.. Na twee dagen ben ik daar dan dus mee gestopt. Ik was in een lastige wijk geplaatst met veel bedrijven, studenten en oudere mensen. Al waren de twee dagen dat ik het deed wel leuk, veel leuke mensen ontmoet. Zo kwam ik bij een oud vrouwtje wiens huis een waar museum was en ik een rondleiding kreeg, ontmoette ik een Nederlands stel waarbij ik koffie dronk en we over Kinderdijk, stroopwafels en kroketten praatten en hield ik er een date met een leuke Canadees aan over.. zo erg was het dus niet.. alleen brengt het dus niets op.
Ik voelde me vorige week ook niet erg blij hier in Melbourne; als je alleen maar bezig bent met het zoeken naar werk en verder niet veel doet omdat je geen tijd hebt om vrienden te maken en omdat dat moeilijker is in een stad dan ergens op het platteland voelde ik me best alleen en dan is Melbourne ook maar gewoon een stad. Eion is er natuurlijk wel maar die is ineens een redelijk passieve nerd geworden.. Dus ja, dan merk je dat je mensen om je heen nodig hebt die het de moeite waard maken..
Afgelopen vrijdag de date met Spencer gehad, hartstikke leuk! Het is leuk om mensen uit alle delen van de wereld te ontmoeten en te zien wat zij doen terwijl ze reizen of zich inmiddels proberen te settelen ergens.. alleen iets te diep in het glaasje gekeken waardoor ik zaterdag de hele dag voor pampus tennis lag te kijken.
Terwijl ik vrijdagavond op Spencer stond te wachten zag ik aan de overkant ineens John, uit London die vriend van Rob die ik ook in perth heb gezien, lopen.. Huh.. wat deed hij nou hier?? Hij bleek een vriendin uit London te bezoeken en dus samen met hen zondag afgsproken en naar St.Kilda gegaan. Naar het strand, de pier, de zondagmarkt, Luna Park, fijn lunchen op een terras en biertjes drinken in de zon.
Maandag, gister, was het Australia Day. We moesten Australie vieren.. kom maar op! Weer met John en Helen afgespoken en naar de Alexandra Gardens gegaan waar een soort fair was, dat was echter meer voor de kids maar toch hebben we daar een leuke fotoserie weten uit te slepen en zijn we vervolgens naar mijn geliefde Greenhouse by Joost cafe gegaan voor een lekkere koffie om vervolgens naar een ander (letterlijk) hoogetpunt te gaan, de Rooftop bar. Daar weer een aantal bekenden tegengekomen en ook weer een aantal biertjes gedronken. rond vijf uur gingen we naar het huis van Helen in Fitzroy, een van de leukere buurten hier in Melbourne, en begonnen we de BBQ. S'avonds weer terug naar de stad om het legendarisch vuurwerk te aanschouwen en weer een aantal drankjes te drinken ergens..
Terug naar het huis gegaan waar de trams niet meer bleken te rijden en dus bleef ik maar bij hen slapen, gedag gezegd tegen John die weer terug vloog naar perth en dan naar London..
Door deze ontwikkelingen, het ontmoeten van nieuwe mensen werd en ben ik weer een beetje meer gemoriveerd om nog even een week heel hard te proberen om een baantje te vinden en alsnog gewoon tot maart oid te blijven.. Maar.. zeker is dat.. Ik zou dus zomaar ergens in februari op de stoep kunnen staan..zucht
doeg!
huis in Melbourne!
hallo!
Na bijnaeen week in Melbourne en vele emailtjes en bezoekjes aan huizen later hebben Eion en ik dan toch een huis gevonden! Nou ja huis, een kamer in een heel leuk huis. Ik zag vanmiddag een advertentie staanopeen website hier en reageerde meteen. Een half uur later konden we komen kijken en meteen maar ja gezegd voordat er andere mensen konden komen kijken.
We delen samen een kamer, deze is echter wel groot en heeft een zitgedeelte, balkon, koelkast,magnetron en broodrooster en televisie.De keuken en badkamer moeten we delen met drie andere kamers. Eindelijk kunnen we onze tassen gewoon uitpakken en op de bank zitten zonder dat er honderd gillende backpackers naast ons zitten.Heel fijn om een basis te hebben en nu kan ik mij gewoon focussen op een baantje.
Inmiddels al de nodige cv's de deur uitgegaan en veel winkeltjes gewoon naar binnen gelopen enin sommige zochten ze inderdaad mensen. Helaas tot vandaag nog niks gehoord, maar ach, ik ben hier nog niet eens een week. In de tussentijd begin ik aanstaande dinsdag met collecteren in woonwijken voor het epilepsiefonds.Eion, die zelf epilepsie heeft, vond dit baantje ergens in een krant en ik besloot het dan ook maar te doen.Vier uur per dag moet je langs deuren en daarmee verdien je zo'n 500 dollar per week. Dat isin ieder geval genoeg om van te leven en zelfs 100 dollar per week te sparen. Of gewoon lekker uit te geven.
Eion heeft tot nu toe leuke verhalen en goede ervaringen met mensendie hij heeft ontmoet tijdens het collecteren en voor even is het waarschijnlijk prima. Misschien dat ik het zelfs kan combineren met een ander baantje ter zijner tijd of tot het ultieme baantje zich aandient.
Verder heb ik mijn ticket veranderd,morgen, de 17e zou ik eigenlijk terug vliegen dus was het hoog tijd om dat ticket te verplaatsen voordat ik het helemaal verlies. Moeilijk om een beslissing te maken tot wanneer ik hier wil blijven en hoe lang dit leuk blijft maar ik kan het ticket nog drie keer veranderen dus ik heb maar wat gedaan. Ikvlieg op 11 maart vanuit Melbourne naar Hong Kong om daar twee dagen de stad te ontdekken en dan de 14e terug te vliegen naar Amsterdam, via Londen. Ik kom dan zondag 15 maart aan..
De stad is nog steeds erg leuk, alhoewel ik tot nu toe veel tijd kwijt ben aan het zitten in de bibliotheek op zoek naar werk en een huis. Hopelijk verandert dat volgende week wanneerik een beetje gesetteld ben in het huis en in het baantje. Ik ben wel al vast klant bij het leukstekoffietentje en de leukste bar van Melbourne..Het is leuk te merken dat ik mij snel thuisvoel hier en dezelfde mensen op dezelfde plaatsen tegenkom waardoorje het gevoel hebt dat je een deelvan de stad wordt.
Oh, voor iedereen die mijn adres wil voor een kaart, bos bloemen of een bezoekje (ja!):
Femke Hoebe
591 Kings St.
Melbourne,
VIC, 3050
+61404954173
Tot zover Melbourne Newsflash nr.2
Liefs,
Femke
Melbourne Newsflash
Hello everyone!
Daar ging ik dan afgelopen zaterdag.. Mijn achtste vlucht in vier maanden en deze keer van Perth naar Melbourne, een nieuw avontuur tegemoet. Zaterdagavond aangekomen, weer twee uur tijdsverschil, en richting hostel waar Eion al een paar dagen was.
Weer naar het fantastisch leuke Greenhouse by Joost, een van de leukste cafeetjes van Melbourne en ja, ontworpen door de Nederlander Joost. Biertje gedronken en plannen gemaakt voor de komende dagen. Het zoeken naar werk en een huis/flat.
Zondag dan dus maar naar de bieb om flink misbruik te maken van gratis internet en uit te zoeken waar de baantjes zijn, de leuke plekken waar je wil werken en te kijken op de plaatselijke marktplaats. Het blijkt ook hier net zo te werken als in Nederland en dat betekent dus, wie het eerst komt.. Precies. Er staan hier ontzettend veel huizen op internet en deze zijn niet eens zo duur, helaas de helft van de emails word beantwoord door een priester die plotseling in Milaan zit en daar ook de sleutels heeft. Je kan natuurlijk wel geld overmaken en dat stuurt hij de sleutels op.. ehm.. ja..
Ik wil zelf heel graag in een leuk winkeltje of koffietentje in Brunswick st. werken. Dit is mijn favoriete straat in Melbourne en vol met leuke retro, alternatieve, gekke cafeetjes en winkeltjes. Helaas ben ik niet de enige die dat wil en dus hangt er ook nergens een briefje met Staff Required.. Dan maar brutaal zijn en gewoon je CV droppen. Die brutaliteit is er nog niet geweest..
Mijn Cv inmiddels geoptimaliseerd en vandaag naar de Bank geweest om een account te openen zodat mijn verdiende geld, ooit, op mijn rekening beland. Net een Tax file number aangevraagd zodat ik ook mijn belasting terug kan vragen aan het einde van het verhaal. Nu nog even meer CV's printen en dan maar weer langs al die leuke tentjes, en ja, ook de minder leuke.. helaas..
Gister overigens naar een erg mooi huis wezen kijken, een heel woonhuis met voor- en achtertuin en garage, helaas was het erg ver weg en ongemeubileerd. wel erg goedkoop overigens om hier een huis te huren en zelfs te kopen. Misschien een idee voor iemand die wil investeren in een leuk vakantiehuis..??
Ehm.. verder.. tsja, Melbourne is de leukste stad in Australie. Veel streetart, straatartiesten, leuke winkeltjes, aardige mensen, leuke cafe's, mooie gebouwen.. Erg leuk. Dus wees welkom om mij te bezoeken..!
Oh ja, ik ontvluchtte de hitte in Perth en nu is het daar ineens 20 graden en vandaag hier 37.. waarom dat is..?
Dag dag,
Femke
Femke komt niet terug in januari.. sorry..
Hallo!
na de feestperiode, veel te warme dagen, nog meer twijfels en mogelijkheden dan eindelijk tot een besluit gekomen.. Femke blijft nog even in Australie. Thuis zitten, door de kou fietsen, over de grachten lopen en door de parken struinen kan altijd nog..
Ik vertrek aanstaande zaterdag naar Melbourne om daar te wonen en te werken. Ik ben bezig met het zoeken naar een huis en een baantje. Ik hoop iets te vinden in een leuk koffiehuisje, bioscoop of winkeltje..
Natuurlijk is het ook wel een beetje jammer want ik had me al verheugd om mijn ontvangstcomite op schiphol, alle spandoeken en toeters en natuurlijk het grote welkomterugfemkeinnederland feest. Maar ook die laat nog even op zich wachten..
Oh, en als ik een huis heb gevonden zijn jullie welkom op de housewarming..!
gnagna,
xxfemke
Perth en 36C
hela,
Gister was het zover.. het verlaten van Nieuw Zeeland. Mijn vlucht naar Melbourne vertrok om 7.50 en dus zat ik om vijf uur in de bus op weg naar het vliegveld. Na een half uur wachten in de rij bleek er iets mis te zijn geweest met mijn creditcard en mijn vlucht was niet betaald. Ik moest naar de sales desk van Qantas waar een megalange rij stond en ik had nog maar een half uur om in te checken en te bedenken hoe dit op te lossen.. Ik had wel een bevestiging van mijn vlucht dus snapte niet waarom ik niet wist dat er iets mis was gegaan, ik moest betalen wilde ik vliegen die dag.
Crisis en stress! AArgh.. Ik had nog een kwartier om in te checken en mijn vlucht niet te missen. Op naar een compter ergens in de terminal waar ik geld van mijn spaarrekening naar mijn rekening kon overmaken, pinnen en inchecken. Net op dat moment waren natuurlijk alle computers bezet en moest ik mensen smeken mij eentje te lenen, liep iedereen voor mijn voeten terwijl ik met mijn 20 kilo wegende tas rondrende.. Sjeezus, dat was niet echt leuk.. Vijf minuten voor de laatste check in betaalde ik mijn vlucht en mocht ik alsnog mee.. fieuw..
De vlucht was heel relaxed aangezien ik in een grote 747 vloog met een eigen tvscherm en het vleigtuig maar half vol was dus ik drie stoelen voor mezelf had. Lekker ontbeten en rond half tien kwamen we aan in melbourne waar ik weer drie uur moest wachten. Om half een vertrok ik uit Melbourne naar Perth waar ik om half drie aankwam. Vijf uur tijdsverschil.. Ik stond bij de bagageband toen ik op mijn schouder werd getikt: Rob! jeej! Samen met John, een vriend van hem en via wie ik Rob ken, was over uit Londen en ook op het vliegveld, leuk!
En... het was een luttele 34 graden gister. Ik kwam uit het 20 graden Auckland ineens in deze hitte.. het is hier nu hoogzomer en zodra ik bij John en Rob in de auto zat zit je weer midden in Australie: palmbomen, stranden, zon en surfplanken. Gister naar de pub geweest en verder vroeg naar bed want je merkt ook dat kleine tijdsverschil wel..
Nu, 36 graden buiten zit ik ineens weer in het huis waar ik drie maanden geleden begon, leuk en een beetje raar. Alsof er niks is gebeurd.. maar intussen...
xxfemke
Kerst in Nieuw Zeeland: Rotorua en Auckland
hela!
kerstavond zaten we nog steeds in het stinkendeRotorua alhoewel de stank ineens best wel mee viel, gewenning trad al op. Donderdag, eerste kerstdag.Raar om in een land te zijn waar je kerstbomen ziet staan, de kerstman in etalages ziet maar iedereen ondertussen praat over barbeques op het strand en je in je rok rondloopt. Voor mij moeilijk te geloven dat het echt kerst was..
S'ochtends dan maar een kerstuitje gepland naar de Knox geisers in Wai-o-tapu. Een vulkanisch wonderland waar we de wereld der geisers, zwavel en dus rotte eierengeur zouden gaan omarmen. Bijzonder om te zien zo'n geisers ook al wordt deze kunstmatig opgewekt door het afwachtende publiek. De wandeling door het park neemt ons mee langs moderpoolen, zwavelgeisers, gele watervallen, algenbaden en rook, veel rook. Allemaal erg indrukwekkend alhoewel zowel Eoin als ik inmiddels zoveel moois hebben gezien dat het moeilijker is ons te imponeren. In de giftshop nog een paar souvenirs op de kop getikt voordat we richting Mount Manganui reden.
Daar lag ik dan; 28 graden op het strand van Manganui. Om mij heen surfers met kerstmutsen op, strandwachten verkleed als kerstman en veel barbeques. Wat een rare gewaarwording.. S'avonds aan het strand gekampeerd met onze kerstmaaltijd en chocoladetaart toe.Vrijdag, Boxing day, reden we na eerst nog wat gechilled te hebben op het strand richting Auckland waar we onze trouwe vriend moesten inleveren. Hector, de camper, had zijn plicht gedaan en zijn volgende reizigers stonden de volgende dag alweer op hem te wachten. Arme hij, weer met de ferry, weer naar Christchurch..
De weg naar Auckland was mooi en druk. Auckland, de grootste stad van het land met 1,2 miljoen inwoners lijkt erg openminded en leuk. Hector ingeleverd en ingecheckt in het hostel waar een enorm groot tweepersoonsbed op mij wachtte.. ook wel weer fijn. Rondgewandeld door de stad, koffie drinken, nog meer souvenirs kopen en de laatste twee dagen in Nieuw Zeeland zijn..
Vandaag naar het park geweest en nu de laatste uren in NZ.. Na 6381 kilometer te hebben gereden door dit prachtige land vol mooie verrassignen, natuurgebieden, steden, mensen en dieren wil ik eigenlijk niet weg. Australie is mooi en bijzonder, Nieuw Zeeland is mooier en bijzonderderder.. Hier kom ik ooit terug, dat weet ik zeker.
Morgenochtend vlieg ik terug naar Perth waar ik om half drie aan zal komen, een vlucht van 8,5 uur, terug naar waar ik begon, terug naar mijn vrienden daar! leuk!
dag fantastisch-geweldig-mooi-schitterend-fijn-fenomenaalNieuw Zeeland, sentiment!!
xxfemke
Noordereiland: Wellington tot Rotorua
Hee!
das ook wat, twee berichten op een dag. maar dan blijven we wel up to date! Vorige week woensdag reed ik nadat ik James en Colin had afgezet naar Picton. Een rit van 135 kilometer en dat was wel fijn even alleen te doen. Geen muziek, geen pratende mensen alleen het raampje open..
Aangekomen in Picton namen we de ferry naar Wellington. Een tocht van drie uur over de zee en door Malrborough Sounds. Het eerste gedeelte is wederom erg mooi, door bergketens en langs watervallen. Zodra we de zee opgingen merkte ik al dat ik niet goed tegen boten op zee kan. Gelukkig ben ik best moe en kan ik op een bank slapen. Aangekomen in Wellington parkeren we de auto en maken we ons eerste rondje. Meteen valt het op; wat een leuke stad. Veel alternatieve, creatieve mensen, veel straatartiesten en mooie straatjes met leuke boetiekjes en retrocafeetjes.
We gaan naar een holiday park buiten WEllington en vanuit daar hebben we zicht over de oceaan en in de verte het mooie Wellington. De volgende dag is het weer stralend mooi weer in het zogenaamde Windy Welly en drinken we koffie op een terras. Ondertussen kijk ik op mijn telefoon en zie ik dat het 18 december is en rechts van mij staat een kerstboom. En ik zit in de zon.
We gaan naar het museum, kijken naar bandjes, eten ergens in een erg leuk tentje met leuke kunst, kopen een boek in een tweedehands winkeltje en genieten van de stad. De leukste stad in Nieuw Zeeland tot nu toe. S'avonds gaan we naar een ierse pub waar we naar een lokaal bandje kijken die nog niet eens zo slecht zijn. Weer naar het Holiday park om de voglende dag fris en fruitig richting het noorden te rijden. Na eerst langs de langste plaatsnaam ter wereld te hebben gereden; een berg met maar liefst 85 letters in zijn naam, eindingen we de dag in Poranghau. We besluiten naar het strand daar te rijden en daar die nacht te kamperen. Kamperen aan het strand, in nieuw zeeland op 19 december..
De volgende dag rijden we van Poranghau naar Hastings waar we de dag willen zijn om savonds door te rijden naar Napier. Helaas heeft de camper, Hector, er geen zin meer in en de motor valt uit wanneer hij wil. Beetje gevaarlijk als je boven op een berg rijdt met naast je een gigantisch ravijn. Dus wachten we op een monteur die pas over drie uur kan komen.. En we staan buiten de stad.. S'avonds na de reparatie alsnog veilig aangekomen in het zonnige en Art Deco stadje Napier.
het is 20 december en vanavond om twaalf uur ben ik jarig.. Nou ja, NZ tijd dan. Wat betekent dat ik dit jaar tot maandag jarig ben..! Noodless in het park gegeten en s'avonds een partijtje pool gespeeld in de Ierse pub. Later kwamen mijn vrienden uit Napier, die ik vorig jaar tijdens Lowlands had ontmoet, ook en vierden we mijn verjaardag. Leuk om Hamish en Ternagis weer te zien..
De volgende dag, 21 december! S'ochtends met Hamish en Eion taartjes gegeten in een leuk Art Deco koffietentje en natuurlijk mocht ik beslissen wat we die dag gingen doen. Hop, eerst naar het strand! Voor het eerst in mijn leven loop ik op mijn slippers met een zonnestraal op mijn verjaardag, en dat meot gevierd worden! We gaan naar Ocean beach waar hamish en Eion fijn gaaan surfen terwijl ik een boek zit te lezen op het mooie strand. Hierna rijden we naar Te Mata peak, het hoogste uitkijkpunt in Havelock, bij Napier. Supermooi uitzicht maar wel koud zo hoog.. Terug beneden trakteer ik de jongens op een oerhollandse kroket van The Frying Dutchman.. Terug naar Napier om lekker te eten in Lone Star, een leuk restaurant. S'avonds rijden we naar het huis van Hamish en zijn moeder om daar weer te genieten van een bed in plaats van een dun matrasje in een camper. Ook wel zo fijn. En dat op mijn verjaardag..
Maandag naar Taupo gereden waar Eion een skydive wilde doen. Hamish werd enthousiast en hij en zijn vriend Raven gingen mee. Vanuit 15,000 ft uit een vliegtuigje springen, mij niet gezien maar wel leuk om te kijken. Je kon het vliegtuigje helemaal volgen en je zag een klein stipje eruit springen, jaiks. Vol adrenaline naar het centrum gereden en daar lekker wat gegeten om vervolgens maar weer eens afscheid te nemen van vrienden.. Het word bijna een gewoonte.. jemig..
S'avonds naar Tongariro gereden waar we de volgende dag de grote Alpine Tongariro crossing gaan doen.. Slik, een grote hike van maar liefst 19 kilometer lang door een vulkanisch landschap en onder andere Mount Doom uit de Lord of the Rings. Hallelujah.. Om negen uur beginnen en zes uur savonds waren we terug. HEt was gaaf maar zwaar op sommige punten. WE moesten zo'n 560 meter klimmen en misschien lijkt dat niet veel maar wel als je dat mega steil moet doen. het werd bijna mijn dood. Het leek alsof je op de maan liep, heel bijzonder met aan de ene kant de indrukwekkende Mount Doom met daaraan grenzend een enorme rode krater en aan de andere kant sneeuwbergen. Verderop turquoise meren en bergen vol groen. Bizar landschap. Aan het einde, na ongeveer 15 kilometer door oneffen aarde, rotsen, klimmend, door rivieren, over modder had ik het wel gezien. het landschap aan het einde veranderde niet, allen de conditie van mijn voeten.. en de all stars.. De beste hiking schoenen ooit.. (not)
Vroeg naar bed en vanmorgen helaas weer veel regen.. Rijdend naar Rotorua klaarde het op en nu zitten we hier in het stinkende middelpunt van het noordereiland.. Omgeven door rare geuren, geisers rook en zere benen.. ik ga maar eens koken..
FIJNE KERST IEDEREEN! VANUIT HET ZONNIGENZ!
liefs femke
van Queenstown naar Franz Josef en verder naar het Noorden
Hee..!
Zo, dat is lang geleden.. Inmiddels zit ik alweer een week in het Noordereiland maar heb nog zoveel mooie dingen gezien en gedaan in het Zuidereiland.. Hier in het stinkende Rotorua zal ik proberen mijn hersenen enigszins op te frissen en een samenvatting te geven van de afgelopen trip..
Na het warme en bruisende Queenstown en met de twee Engelse jongens met ons mee (Colin en James) reden we zondag richting het noorden. We wilden allemaal naar Franz Josef, de gletjsers en Eoin en ik boden onze nieuwe vrienden een lift aan. Harstikke gezellig en een welkome afwisseling in het reizen. Na een nacht ergens langs de weg te hebben gekampeerd kwamen we dinsdagavond aan in Franz Josef. Door de hevige regen van de afgelopen dagen was de toegangsweg naar de Fox Glacier helaas afgesloten en ook vandaag regende het heftig. Bij het visitorscentre aagekomen boekten we allemaal de toer die we wilden, James een volle dag hike, Colin een halve, Eoin een Skydive en ik een helicopter hike.
De volgende dag was het wederom bewolkt en daardoor gingen zowel Eion's skydive en mijn helihike niet door. Ik baalde nogal want het was een van de dingen hier in NZ die ik graag wilde doen. De volgende dag zou het weer slecht weer worden en dus besloten zowel Eoin als ik ook een volle dag hike te boeken. En dat was de beste beslissing ooit.
Woensdagochten acht uur verzamelen en al het materiaal verzameld (waterproof broek, jas, mutsen, hiking boots en crampians) de bus in en op weg naar de Gletsjer. van een afstand leek deze nog niet eens zo groot maar hij was enorm van dichtbij. En fantastisch. Wow! Al klimmend over het ijs, door blauwe ijsgrotten en nauwe spleten. Spannend maar zo gaaf. Bovenop de gletjser voelde het alsof we de wereld hadden veroverd, wat een uitzichten en een bijzondere plaats om te zijn. Erg overweldigend. Moe en voldaan in de auto reden we verder naar het noorden nu richting Greymouth. Langs de fantastisch mooie Blue pools, die zo blauw waren dat je het bijna niet kon geloven.
Weer ergens overnacht en aangekomenin Hokitikiliet Eoin weten dat hij een paar dagen alleen wilde zijn omdat hij blijkbaar wat tijd voor zichzelf nodig had.. Een uitstekende tijd om nu te doen omdat ik zo niet alleen hoefde te reizen en hij zich niet schuldig hoefde te voelen. Eoin stapte uit in Greymouth en ik reed samen met James en Colin (18 en 20) door naar Punaikaki. De twee britten zijn absoluut hilarisch, hebben zoveel lol en erg leuke humor. Luid zingend reden we in de camper over de mooiste wegen naar Pancake Rocks. Rotsen die eruit zien als opgestapelde pannekoeken. Een goed woord ook om de Engelse te leren. In het Nederlands tellen konden ze al bijna en een mini gesprekje ging bijna van een leien dakje. De rocks en de blowholes waren weer erg mooi en onderweg stopten we een aantal keer om diefantastische zonsondergang te kunnen zien.
Die avond naar een erg mooie camping aan het strand gereden waar ik pannekoeken bakte en zij dat erg lekker vonden. Savonds gekaart en een biertje gedronken voordat we midden in de nacht een wandeling maakten over het strand. Het was volle maan en het leek niet eens donker, het was bizar fel en naast de vele sterren mochten we ook nog een aantal wensen doen omdat we ze zagen vallen.. magische omgeving weer.
De volgende dag reden James, Colin en ik door naar Motueka, leuk plaatsje om vervolgens naar de top van het Zuidereiland te rijden, Farewell spit. Door Collinwood, langs meren, bossen en zandduinen aangekomen. Helaas viel dit een beetje tegen; het strand was totaal overspoeld door zeewier en dode pinguins en andere karkassen. Het uitzicht vanuit het cafe was wel weer de moeite waard. Teruggereden naar Motueka en richting Nelson gereden.
De weg ernaar toe stond weer bol van de verrassingen en mooie uitkijktpunten. Inmiddels was het net zo gezellig in de camper als mooi er buiten. Luidkeels zongen we mee met de muziek, aten taartjes, deden spelletjes en hadden heel veel lol. In Nelson aangekomen vonden we een hele mooie camping naast de overtstroomde rivier. Want ja, weer regende het.. De volgende dag met Eion afgesproken die ook in Nelson was, hij ging alvast door naar Picton, waarvandaan de ferry vertrekt naar Wellington. Naar het museum in Nelson geweest en een beetje rondgereden om de omgeving tezien.
De volgendedag met James en Colin naar de film en uit eten geweest omdat het ook onze laatste dag samen was, zij gingen terug naar het zuiden en ik zou naar Picton rijden om met Eion het Noordereiland te bezoeken.
Raar om weer afscheid te moeten nemen van nieuwe vrienden die je maakt en waar je zo intensief mee optrekt. Tien dagen hebben we samen gereist waarvan de laatste vier met zijn drieen. Ineens gingen ze weer weg en was het stil in de camper. Lang zoleuk niet. Alleen reed ik naar Picton waar we de ferry namen naar het Noorden.
Drie uur op een enorme boot overde zee.. Ik ging maar slapen want die golven waren hoog en echt lekker voelde ik me niet..