Chiang Mai en de Jungle

ola!

Afgelopen zondagnacht de slaaptrein genomen naar Chiang Mai, in het noorden van Thailand. Superleuk, allemaal backpackers die lekker zitten op hun bedjes in een trein met ouderwets tsjoek-tsjoek geluid. Erg goed geslapen ook en s'ochtends lekker uit het raampje kijken de thaise natuur in. In Chiang Mai aangekomen naar een superleuk hostel gaan vol hangmatten, tuinen met bananplanten en lekker eten.

We boekten meteen een jungle trek voor de volgende dag en verkenden Chiang Mai. Een leuk stadje wederom vol markten, straatverkopers en tuktuks. Gelukkig wel iets rustiger dan Bangkok. Lekker gegeten aan de rand van de straat (wat ze echt overal tere wereld moeten doen!) en terug naar het hostel waar we fijn relaxed lagen in de hangmatten.

Dinsdagochtend werden we opgehaald door het busje en de toerguide om de jungletrek te gaan. We reden een uur ten noorden van Chiang Mai en kwamen als eerste aan bij het olifantenkamp. Bijnzonder om die grote dieren van zo dichtbij te zien en aan te raken, maar ook een beetje triest dat de dieren daar alleen zijn om stomme toeristen te laten rijden op hun rug. Na een half uur op de rug van een olifant te hebben gereden en overal olifantensnot te hebben van het genies van Mebe, onze olifant, kwamen we weer aan bij het kamp. Daar lunchten we met zijn allen en begonnen we de wandeling bergopwaarts richting het bergdorp waar we zouden overnachten.

We hadden een erg leuke groep dus de wandeling was heel gezellig maar vooral bij tijd en wijlen erg zwaar. Het is zo ontzettend vochtig en warm en als je dan bergopwaarts loopt met een volle rugzak valt dat nog niet altijd mee. Gelukkig waren de uitzichten zo mooi dat het het natuurlijk allemaal waard was. Aangekomen in het bergdorpje gingen we eerst naar onze hut waar we sliepen, zo cool. Een bamboehuisje met de schattigste slaapkamer met gekleurde muskietennetjes. Het bergdorpje zelf was een beetje bizar, alsof je in een museum liep, een soort Archeon. Er waren meerdere groepen toeristen die ook de trek deden en ook in het dorpje verbelven dus ikv raag me af hoe echt alles daadwerkelijk is. De gids vertelde ons dat het dorpje bestond uit vluchtelingen vanuit Burma en Tibet.

S'avonds kookten de gidsen en de mensen van het dorpje voor ons en aten we terwijl we op ons balkon zaten uitkijkend over de bergen en valleien. Een mooie zonsondergang volgde en de gids, het kleinste Thaise mannetje ooit, kwam langs om ons trukjes te leren. Heel gezellig gepraat met de groep maar uiteindelijk rond een uur of tien al naar bed, toch vermoeiend zo'n wandeling..

De volgende dag ontbijten en de wandeling bergafwaarts gemaakt naar een waterval en via de rivier naar het raftkamp. Daar een uur gewildwaterraft, wat geinig was maar een beetje vreemd door de vage commando's van onze leider.. Veel water over ons heen gekregen en erg gelachen. Daarna meteen verder naar het bamboeraften wat heel relaxed was. Lekker zitten op een bamboevlot en uitkijken over de rivier. Na de lunch reden we terug naar Chiang Mai waar we even relaxten en s'avonds met een deel van onze groep gingen eten bij een heel schattig restaurantje gerund door een vrouwtje die alles zelf kookte en ingredienten uit haar tuin haalde. Naar de Night bazaar gegaan wat toch voor het grootste deel veel vanhetzelfde is, t-shirts, kettinkjes, olifantjes etc..

Donderdagmiddag een bus geboekt naar Pai, een klein dorpje ten noorden van Chiang Mai en daar zitten we nu nog. Het is zo fijn en rustig hier. Wel redelijk veel toeristen maar een hele relaxte sfeer. Gisteravond met een groepje wezen eten en naar een bar met kampvuren geweest en nu zijn we met name aan het rondhangen en lekker rustig fruit eten in tuinen me bananembomen. Straks gaan we fietsen huren en naar een aantal tempels in de buurt.. Pai is leuk!

xxx

Bangkok!

hallo

Wow! Bangkok.. Wat een andere wereld. Gister na de lange vlucht samen met mijn nieuwe reisgenootje Daniela onze buurt verkend en dat was meteen zoals ik het had verwacht. Overal straatverkopers met vlees, fruit, t-shirts en wat je maar kan bedenken. Volle straten met tuk tuks en taxi's en om de zoveel minuten word je aangehouden of je er eentje nodig hebt.. Complete chaos, oude gebouwen gemixt met moderne hotels, overal electriciteitskabels en af en toe een oranje schim die ergens uit een straatje opdoemt.

Vanmorgen de straten doorgelopen en meteen door hoe de mensen je hier in een tuk tuk willen krijgen; ze spreken je aan en hebben dan altijd een familielid in Amsterdam of zijn er zelf geweest, daarna beginnen ze steevast te vragen waar je heengaat en of je niet toevallig een tuk tuk nodig heb.. Overal word je gewaarschuwd hier niet op in te gaan omdat ze je vaak niet naar de plaats van bestemming brengen maar naar een winkeltje waar ze toevallig een goede aanbieding hebben in het een of ander. Niet doen dus.

We namen de boot wat zo mooi was, over de rivier met uitzicht op tempels, oude vrouwtjes die groentes wassen in het water, monniken die naast de rivier mediteren en oude vervallen houten huisjes. Uitgestapt bij What Po, een tempel bekend van het grootste, 45 meter lange liggende buddha beeld. Heel erg indrukwekkend. Zo groots, je kan het bijna niet op een foto vastleggen. Eromheen fantastische tempels en overal buddhabeelden waar mensen zitten te bidden. Erg mooie omgeving. Indrukwekkend ook om alle, in oranje geklede monniken te zien lopen. Zo'n stereotype beeld en zo mooi.

Over kleine, vage marktjes gelopen waar geen toerist te bekkennen was en wat op een fantastische filmset leek. Het waar dat ze verkochten was minder aantrekkelijk en varieerde van gedroogde visvellen tot slangekoppen. Richting het grand Palace gelopen maar niet naar binnen gegaan wegens te weinig tijd, dat komt morgen. Vanuit hier via allerlei marktjes, die werkelijk overal zijn en wat belachelijk geodkoop is. Je wilt werkelijk alles kopen, het is absurd. We worden wel al een beetje tureluur van de mensen die constant op ons af komen met de aanbieding voor tuks tuks of iets dat je moet kopen maar dat hoort erbij.

Naar Khao San road gelopen, wat het backpackers mekka is en waar de grootste markt en alle eetttentjes zijn. Erg leuk en complete chaos, werkelijk te veel om allemaal in je op te nemen. Rondgelopen en net heerlijk thais gegeten.. wat natuurlijk weer zo goedkoop was dat je het bijna niet kunt geloven, twee maaltijden en twee drankjes voor 3,50 euro.. ehm.. ja..

Ik ben erg blij deze beslissing te hebben gemaakt en ook al moets ik gister in het vliegtuig nog een traan laten om het verlaten van Australie, dit is een fijne en welkome nieuwe ervaring. Zo prettig dat het compleet anders is en dat je meteen onderdompelt in een compleet nieuwe en onbekende cultuur...

Yes!

xxx

Bangkok it is!

hallo!

Zo.. Daar zit ik dan, in mijn hostel in Bangkok..Vanmiddag om 2 uur vertrok mijn vliegtuig en na een erg goede maar saaie vlucht landde ik een uur eerder in Bangkok. Enorm warm en vochtig is het hier maar meteen indrukwekkend.

In het vliegtuig ontmoette ik een meisje uit Duitsland en samen met haar ben ik naar mijn hostel gegaan waar we net hebben ingecheckt en nu even de hoek om gaan waar nog steeds en nachtmarkt gaande is. Meteen in Thaise sfeer dan maar!

ik kan niet smsen hier, maar hoop dat iedereen dit leest, ik ben wel bereikbaar op mijn oz nummer..

Liefs,

Femke

Australie - Thailand

Hello!

Het is nu toch echt bijna zover, het is twaalf uur en ik zit in Helen's huis alles een beetje door te nemen voor mijn trip naar Thailand. Of ik wel goed genoeg voorbereid ben, of ik alle vereiste medicijnen bij me heb, hoe laat ik op het vliegveld moet zijn. De was draait, de camera hangt in de oplader en mijn Melbourne foto's worden op een cd gebrand zodat de memorycards weer leeg zijn.

Het is een vreemd gevoel, zo'n laatste dag. Ik weet niet zo goed of ik allemaal leuke dingen moet gaan doen of gewoon maar relaxen voor de toch best lange vlucht morgen. Ik kijk uit naar Thailand maar ook weer helemaal niet. Ik wil hier gewoon niet weg, simpel. Ook is het inmiddels redelijk lang geleden dat ik in hostels sliep en het reisleven leidde. In Nieuw Zeeland tourde we fijn in onze eigen camper, in Perth was ik weer bij Rob en Sam en hier in Melbourne had ik een eigen kamer. Nu moet ik weer met mijn backpack zeulen en dat is waarschijnlijk andere koek dan het hier is in Australie. Toch kijk ik daar ook wel naar uit, het echte reizen, uitzoeken hoe je waar komt en hoe die plattegrond nou werkt. Toch is het onbekende altijd een beetje eng.

Ook hoop ik natuurlijk dat ik weer de nodige leuke mensen tegenkom met wie ik een leuke tijd zal hebben, met wie ik een aantal dagen kan reizen. Ik zal er ongetwijfeld veel ontmoeten want Thailand is inmiddels een welbereisd en ontwikkeld land. Waarschijnlijk kom ik daar voor het eerst ook een bekende van thuis tegen, zal me niks verbazen. Ik hoop natuurlijk ook nog steeds om Martine en Loes daar te gaan ontmoeten alhoewel dat moeilijker blijkt dan gehoopt. We'll see.

En dan, na een maand Thailand is het dan echt zover, dan kom ik naar huis. Ook dat is een vreemd idee, terug naar het vetrouwde en koude Amsterdam. Maar natuurlijk ook leuk om iedereen weer te zien!

Als besluit hier dan nog even wat informatie:

ik vlieg morgen om 14.10 vanuit Melbourne en kom om 19.55 aan in Bangkok. De vlucht duurt 9,5 uur maar er is natuurlijk weer een tijdsverschil van een aantal uur.

Dan vlieg ik op 12 maart om 00.35 vanuit Bangkok naar London waar ik om 06.25 aankom en vervolgens om 08.30 naar Amsterdam vlieg waar ik 10.50 zal zijn..

Ik weet niet of ik te bereiken ben op mijn australische nummer in Thailand, mocht dat niet het geval zijn dan zal mijn nederlandse nummer het doen. Mocht dat ook niet werken dan koop ik een thaise simkaart en laat ik het nummer via hier weten..

Het tijdsverschil tussen Nederland en Thailand is 6 uur, Thailand loopt voor. Dus als ik om acht uur aankom is het bij jullie 2 uur smiddags..

Morgen om 19.55 zit ik dus in Bangkok, raar.. ik zal vanuit daar zo snel mogelijk iets laten weten,

xxx

Bosbranden in omgeving Melbourne

ola,

hier nog even een kort berichtje. Ik heb van meerdere mensen een bericht gekregen over de bosbranden hier in Australie en hoe dichtbij die zijn.

De branden hebben een breedte van zo'n 80 km en woeden 45 km ten noorden van Melbourne. Er zijn zo'n 750 huizen verloren gegaan, 300.000 hectare natuur (grootte van Luxemburg) en 128 mensen zijn omgekomen maar geschat wordt dat dat aantal snel oploopt. Het zijn de ergste branden ooit in Australie..

Hier in de stad merk je er echter niks van behalve in kranten en op het nieuws. Afgelopen zaterdag was het hier de heetste dag ooit met maar 48 graden en toen besefte je goed hoe heet het in de buurt van de branden moet zijn, want in de stad smolt je bijna. Ik kon mijn ogen bijna niet opendoen doordat de hete wind mijn contactlenzen meteen uitdroogden en bijna verbrandde, zo leek het. Absoluut belachelijk.

Maar hier in Melbourne is alles dus ok en veilig. Ik ga de komende drie dagen dat ik hier nog ben de stad niet uit dus met mij komt het hier wel goed.

Gegroet!

Afscheid nemen van Australie

Hallo!

Het is bjna zover. Ik ga na bijna zes maanden Australie verlaten.. Mijn tiende vlucht is net geboekt en gaat me aanstaande donderdag naar Bangkok brengen. Een nieuw land, nieuwe cultuur en nieuwe ervaringen en avonturen. Nieuwe avonturen brengt met zich mee dat oude moeten worden achtergelaten en dat valt wellicht niet mee..

Zes maanden ben ik hier nu en ik kan amper herinneren dat ik ooit in Alice Springs was, dat ik voor het eerst dook op het Great Barrier Reef, dat ik ziek was in Airlie Beach, dat ik op een motor reed in 1770, onder de indruk was van het Opera House in Sydney, afscheid moest nemen van vele reisgenootjes en met de camper door Nieuw Zeeland tourde. Aan alles komt een eind maar na zo'n lange tijd raak je toch gewend aan de gewoontes en dingen om je heen.

De zon die vrijwel altijd schijnt, de verkeersborden en straatnaambordjes, de supermarkt om de hoek, de behulpzaamheid van de mensen hier, de Engelse taal, het inpakken van je tas, keer op keer, het boeken van hostels, het ontmoeten van nieuwe mensen..

Dat laatste is voor mij het lastigst. Tijdens de zes maanden heb ik erg leuke mensen ontmoet waarvan ik met sommige nog contact heb en zeker weet dat ik ze ooit nog eens zie. Anderen wonen in Australie en zal ik niet snel en wellicht nooit meer zien. Ik merk steeds weer dat ik erg slecht tegen afscheid nemen kan, maar het hoort erbij..

Hier in Melbourne heb ik, ondanks het feit dat ik geen werk heb kunnen vinden en het anders voor ogen had, een ontzettend leuke tijd gehad. Het is is absoluut de leukste stad in Australie boordevol fijne mensen. Als ik over straat loop hier kom ik zo nu en dan iemand tegen die ik ken en dat is erg leuk; het geeft je het gevoel dat je deel uitmaakt van de stad en de mensen. Afgelopen zaterdag moest ik mijn kamer uit en nam ik, nu definitief, afscheid van Eion. Morgen vliegt hij vanuit Sydney naar Santiago, Chili. Sinds zaterdag slaap ik bij twee meisjes die ik heb leren kennen via John, een vriend uit London en dat is erg gezellig. Leuk ook om met twee meisjes (of vrouwen..?) te zijn en te roddelen en ons hoofd te breken over die altijd energievretende mannen..

Samen met hen de afgelopen twee weken een aantal keer uitgeweest, naar optredentjes, St.Kilda festival gister en daardoor ook weer veel nieuwe mensen ontmoet. Erg vervelend want daardoor wil ik helemaal niet weg. Ik leer steeds meer mensen kennen en ze zeggen allemaal dat ik moet blijven en dat ik bij hen kan logeren als het moet.. Het is afschuwelijk vervelend dat Melbourne niet in Europa ligt en ik af en toe een weekendtripje kan maken om iedereen weer te zien.. Ik haat afscheid nemen van mensen en donderdag is het zover..

Het is een raar idee dat ik over een maand thuis ben in Amsterdam en dan te beseffen dat de mensen hier gewoon weer tram 96 nemen naar de stad of naar het werk. Dat Helen en Maggie nog steeds in het huis wonen waar ik heb gelogeerd, dat ik niet meer naar het leukste caffeetje kan met Spencer of koffie drinken in de creperie de Franse Nicolas. Alles gaat gewoon door maar dan zonder mij.. erg vreemd.. en niet leuk..

Maar! wellicht niet te lang getreurd; Thailand here we come!

xxx

de wispelturigheid van het reizen..

Hee hoi!

Na bijna vier weken vertoeven in deze leuk stad heeft het helaas voor mij niet gebracht wat ik had gehoopt. De hele werksituatie is nogal erbarmelijk; niemand kan werk vinden, veel backpackers moeten eerder naar huis en de locals worden ontslagen. Jammer, ik had gedacht hier een leuke tijd te hebben en mijzelf even Melbourner te mogen noemen.. Net als vele andere backpackers pak ook ik volgende week mijn biezen; er zit niks anders op dan het vliegtuig te pakken..naar Thailand!

Ik wil mijn reis na al die mooie avonturen in Australie en Nieuw Zeeland niet met een soort teleurstellend gevoel afsluiten en bovendien is het niet de meest avontuurlijk manier wanneer je bedenkt dat ook ik de meeste avonden gewoon om negen uur op de bank zit met koffie en een tv. Daarom heb ik besloten er nog een reis aanvast te plakken en wel eentje naar Thailand. Thailand omdat dat een van de mooiste landen schijnt te zijn in Azie, het er veilig reizen is voor een 'vrouw' alleen en mijn vriendinnetjes Martine en Loes daar aan het eind van de maand zijn en ik hen hoop te ontmoeten.

Afgelopen dinsdag spookte het door mijn hoofd en ik kon er werkelijk niet uitkomen wat te doen, naar huis gaan, nog even doorzoeken naar werk hier of iets anders. Ik koos voor optie drie. Eerder was dit al een optie maar besloot ik naar Melbourne te gaan. Afgelopen woensdag de hele dag op internet informatie gezocht, Qantas gebeld om te checken of ik uberhaupt mijn vlucht weer kan veranderen en naar de Travelclinic. Ik had een consult met een hele leuke arts daar. Zij was vaak in Thailand geweest en kon me veel vertellen. Ik noemde de plaatsen waar ik heen wilden en zo maakten we een schema voor de vereiste vaccinaties. Hopla, een kwartier later had ik drie pleisters op mijn arm.. Ik ben ingeent tegen Hep A, typhoid Fever, Difterie, Tetanus, Mazelen en Duitse Mazelen.. Wat dat dan ook mag zijn. Ook malariapillen, een muskietennet en andere erg fijne medicijnen ingeslagen, hopelijk genoeg om me niet uit het veld te laten slaan met een of andere vervelende ehm.. diaree.. jak.. Ik zal trouwens vast wel bij de 50% horen die daar mee te maken krijgt.

Daarnaast veel tips over de lokale gewoonten en voedsel en dergelijke.. Geen water uit de kraan, zelf je fruit schillen, geen ongepasteuriseerde melk, niet met je voeten naar Buddha wijzen, niemands hoofd aanraken en alleen gekookt voedsel eten.. onthouden!

Morgen boek ik mijn vlucht, waarschijnlijk wordt dat woensdag aangezien al mijn vaccinaties dan volledig werkzaam zijn. Aangezien ik geen visum heb en dus maar 30 dagen in het land mag blijven zal ik dan rond half maart terug zijn.. denk ik.. of ik ga terug naar Melbourne om alsnog te werken... grapje!

Tot maart!

xxxfemke

hittegolf!

ja hallo,

Gewoon om even te laten weten dat we hier in Melbourne te maken met een hittegolf, het is sinds afgelopen woensdag 43 graden en dat blijft zo tot woensdag. Warmste week in honderd jaar! Ik kan iedereen in Nederland er dus van verzekeren dat het koude weer daar he-le-maal zo gek nog niet is. Hallelujah.. Het is echt geen pretje om een half uur in de tram zitten met zwetende en stinkende mensen (waarvan jij er een bent)..

Gisteravond naar Suzanne geweest, Tom's moeder, om lekker te eten en s'avonds in de tuin in haar spa te zitten. Compleet met tennis op de tv en champagne in de hand, hopla! Het hele werkzoeken is op het moment ook even niet aan de orde omdat het gewoon echt overal te warm voor is. Bovendien werkt de halve stad niet, trams rijden veelal niet, winkels zijn gesloten.. Men wordt zelfs verzocht binnen te blijven als je niet weg moet..

raar, ik ben dat alleen gewend in de winter wanneer het erg koud en ijzig is..

Geniet van de kou! jullie kunnen tenminste nog iets aantrekken!

xfemke